1. Strona startowa
  2. Strona początkowa
  3. Technologia

Zasady pomiaru przez czujniki przepływu i przepływomierze ifm

Pomiar magneto-indukcyjny

Przepływomierz typu SM działa zgodnie z prawem indukcyjnym Faradaya. Medium przewodzące przepływające przez rurę w polu magnetycznym (M) wytwarza napięcie proporcjonalne do prędkości przepływu (v) lub wielkości przepływu. Napięcie to jest mierzone przez elektrody (E) i przetwarzane w jednostce oceniającej. Dzięki wytrzymałym materiałom czujnik nadaje się do pracy z wieloma mediami. Wysoki stopień ochrony i solidna, kompaktowa obudowa pozwalają na zastosowanie w szczególnie trudnych warunkach.

Zasada pomiaru jest odpowiednia dla cieczy o przewodności elektrycznej co najmniej 20 µS/cm. Typowe wartości przewodności elektrycznej wynoszą 0,5 µS/cm dla wody destylowanej, 50 µS/cm dla wody pitnej i 50 000 µS/cm dla wody słonej.


Certyfikat kalibracji ISO dla przepływomierzy typu SM: ZC0052

Zasada pomiaru wirowego

Za elementem oporowym o charakterystycznym kształcie zintegrowanym z rurą pomiarową przepływające medium (woda charakteryzująca się przewodnością lub nie) wytwarza zawirowania zależne od prędkości. Te zawirowania są wykrywane przez czujnik piezoceramiczny. Jeśli przekrój poprzeczny jest znany, liczba zawirowań pozwala na określenie natężenia przepływu.
Zasada pomiaru natężenia przepływu, znana jako zasada wirowa, jest praktycznie niezależna od wahań ciśnienia i temperatury medium.

Zasada pomiaru mechatronicznego

Czujnik przepływu działa na zasadzie tłoczka sprężynowego. Tłoczek, umieszczony w gnieździe zaworu w obudowie, jest podnoszony przez przepływające medium, wywierając nacisk na sprężynę.
Pozycja tłoczka jest monitorowana przez czujnik magnetyczny i jest wysyłana jako sygnał analogowy. Opór sprężyny wymusza powrót tłoczka do pozycji wyjściowej przy zmniejszającym się przepływie. Zapewnia to niezależny od położenia montaż czujnika przepływu, zapobiegając przepływowi wstecznemu.
Kolejna solidna konstrukcja mechaniczna (SBT) umożliwia pracę w wysokich temperaturach do 180C oraz w trudnych warunkach przemysłowych.

Zasada pomiaru ultradźwiękowego

Czujniki ultradźwiękowe składają się z przetworników (w prawej części ilustracji), które przekazują i odbierają impulsy dźwiękowe oraz reflektorów (w lewej części ilustracji), które kierują impulsy z jednego przetwornika do drugiego. Impuls jest przesyłany przez medium, a czujnik mierzy czas przejścia sygnału od jednego przetwornika do drugiego. Następnie impuls jest wysyłany w przeciwnym kierunku. Czujnik mierzy różnicę w czasie (w zakresie nanosekund) i oblicza natężenie przepływu.


Certyfikat kalibracji ISO dla przepływomierzy typu SU: ZC0053

Zasada pomiaru kalorymetrycznego

W typach SA i SI znajdują się dwa elementy pomiarowe i źródło ciepła.
Element odniesienia umieszczony 10 mm nad miejscem pomiaru przepływu mierzy temperaturę medium i służy do kompensacji temperatury. Różnica temperatury elementu znajdującego się na podstawie utrzymywana jest na stałym poziomie dzięki umieszczonemu tam źródłu ciepła. Moc potrzebna do utrzymania tej różnicy na stałym poziomie jest proporcjonalna do prędkości przepływu. Zwiększająca się prędkość przepływu sprzyja wyższemu rozpraszaniu się ciepła.

Licznik sprężonego powietrza typu SD wykorzystuje tę samą zasadę termiczną. Jeden z jego ceramicznych elementów pomiarowych jest podgrzewany (element pomiarowy), drugi nie jest podgrzewany (element odniesienia). Różnica napięć, która powstaje, gdy ciepło jest odprowadzane przez przepływające medium, jest wskaźnikiem przepływu.

Standardowy przepływ objętościowy (zgodnie z ISO 2533) jest wykrywany bezpośrednio.